Życiorysy na Żywiecczyźnie pisane - Czesław
Stanik.
Stanik Czesław jest niewątpliwie jedną z najbarwniejszych postaci na Żywiecczyźnie, szczególnie dobrze znaną wśród działaczy starszego pokolenia i braci łowieckiej.
Urodził się 22 stycznia 1931 r. w Ślemieniu. Jego ojciec - Jan, przez 30 lat pracował jako górnik w kopalni węgla, w północnej Francji, gdzie dosłużył się emerytury i w 1955 r wrócił na stałe do kraju. Matka- Stefania z domu Łoboda, prowadziła 5-cio morgowe gospodarstwo, w czym pomagał jej dorastający syn- Czesław.
W 1938 r. Cz. Stanik rozpoczął naukę w miejscowej szkole podstawowej, którą kontynuował do momentu wysiedlenia. W 1940 r wraz z matką podzielił los tysięcy mieszkańców Żywiecczyzny. Zostali wysiedleni w Lubelskie. Tam podejmowali się dorywczo różnych prac. Również tam małoletni Czesław zetknął się z konspiracją.
W domu, w którym mieszkali czynna była partyzancka radiostacja, odbywały się szkolenia pododdziałów AK, przechowywano broń, a Czesław często wysyłany był na zwiad, aby śledzić, czy we wsi nie przebywają obce osoby.
Wiosną 1945 r. - z ogromnymi kłopotami- powrócili do Ślemienia, gdzie w miejsce dobrze urządzonego gospodarstwa zastali dom zamieniony w oborę, pozostałe budynki zniszczone, brak narzędzi i inwentarza. Pierwsze lata wolności przeżył w biedzie i głodzie, gdyż zanim się zagospodarowali, jedyną pomocą były paczki otrzymywanie z UNRRA.
Czesław od najmłodszych lat wykazywał zainteresowanie działalnością społeczną, czym wyróżniał się wśród swoich rówieśników, już w szkole podstawowej. W 1949 r. skierowany został do Przemyśla, na kurs organizatorów sportu wiejskiego. Po jego ukończeniu był organizatorem pierwszego w gminie LZS-u. Z chwilą powołania Powszechnej Organizacji "Służba Polsce" został szefem hufca gminnego w Ślemieniu.
W 1948 r. zorganizował w Ślemieniu koło Związku Młodzieży Polskiej i od tej pory z organizacją tą związał się na długie lata. Pełnił w niej wiele funkcji społecznych.
Był przewodniczącym Koła i Zarządu Gminnego ZMP w Ślemieniu, instruktorem, a następnie wiceprzewodniczącym Zarządu Powiatowego ZMP w Żywcu.
W 1953 r. skierowany został na roczny kurs do Centralnej Szkoły ZMP w Otwocku, a po jego ukończeniu wybrano go przewodniczącym ZP ZMP w Myślenicach. W 1955 r. skierowany został do pracy w Miechowie, gdzie powierzono mu także stanowisko przewodniczącego ZP ZMP. Tam też zastał go październik 1956 r.
Mieszkając w Ślemieniu w 1951 r. wstąpił do PZPR, gdzie powierzono mu funkcję I sekretarza POP i II sekretarza Komitetu Gminnego. Także w Myślenicach i Miechowie był członkiem powiatowych władz partii.
W okresie przemian październikowych wybrany zostaje sekretarzem KP PZPR w Miechowie i rzuca się w wir walki o naprawę życia politycznego i społecznego.
Także w Miechowie- mając 28 lat, zawarł związek małżeński z Józefą z d. Mandowska. Z małżeństwa tego mają dwoje dzieci - Grażynę i Mariusza, które "wywianowały" ich 6 wnukami. Dwoje z nich - dzieci Grażyny, po mężu Zielińska, mieszka w Żywcu , a czwórka z Mariuszem i jego żoną - Francuzką, często przyjeżdżają do Żywca z dalekiego Bordeaux, podtrzymując - tak tradycyjne w Polsce - mocne, rodzinne więzi.
`W 1959 r. wraca do Żywca na stanowisko sekretarza KP PZPR, równocześnie podejmuje naukę w LO dla pracujących. Nie mogąc pogodzić nauki z nawałem obowiązków społecznych, w 1961 r. przechodzi do pracy w Powiatowym Związku Kółek Rolniczych na stanowisko sekretarza. Jest to okres, w którym tworzony jest Fundusz Rozwoju Rolnictwa, pozwalający na mechanizację rolnictwa, a co za tym idzie, bardziej dynamiczny rozwój Kółek Rolniczych, Kół Gospodyń Wiejskich i Zespołów Przysposobienia Rolniczego.
Doświadczenie, jakie Cz. Stanik zdobył w dotychczasowej działalności społecznej, zaczyna teraz procentować w efektach jakie osiągają Kółka Rolnicze. Na wsi przybywa traktorów, maszyn i urządzeń rolniczych. Wzrost oświaty rolniczej i wprowadzanie t.zw. "Agrominimum" przyśpieszają procesy nowoczesnego gospodarowania, w tym chemizacji rolnictwa. W unowocześnianiu żywieckiego rolnictwa istotną rolę odegrał także strumień pieniędzy jaki wpływał do gospodarstw rolnych z produkcji chałupniczej. Warto zaznaczyć, że Cz. Stanik odegrał istotną rolę w torowaniu drogi rozwojowi tej produkcji.
W 1967 r. przechodzi do pracy w budownictwie, zostaje dyrektorem PRB w Żywcu. Przedsiębiorstwem tym kieruje przez 15 lat, rozwijając go z małego zakładu w Kombinat Budownictwa Komunalnego, który w późniejszym okresie obejmuje całe woj. bielskie.
Rozbudowuje zaplecze techniczno- produkcyjne, organizuje stacjonarny OHP, współuczestniczy w powołaniu do życia Technikum i Zawodowej Szkoły Budowlanej, które kształcą kadry pod potrzeby kombinatu. Z jego inicjatywy powstają ośrodki wczasowe dla załogi w Dźwirzynie, nad morzem i Ińsku na Mazurach.
Intensywny tryb życia, nauka- gdyż kontynuował wyższe studia, oraz konflikty z przełożonymi doprowadziły do tego, że zdrowie odmówiło mu posłuszeństwa. Po wyjściu ze szpitala w 1981 r. przeszedł na rentę inwalidzką. W tymże 1981 r. ukończył studia na Uniwersytecie Śląskim, uzyskując tytuł magistra.
Po dwu i półrocznej przerwie podejmuje pracę w Izbie Skarbowej w Bielsku- Białej, a następnie w Zakładzie Garbarskim w Łodygowicach, skąd w 1990 r. - po 40 latach pracy przechodzi na emeryturę. Niespokojna natura nie pozwala mu na bezczynność.
Jako emeryt wchodzi w skład Kolegium Słownika Biograficznego Żywiecczyzny. Spod jego pióra wyszło kilkanaście not biograficznych zamieszczonych w tym Słowniku.
Jest także autorem wspomnień o początkach działalności sportowej w Ślemieniu, które zamieszczone zostały w wydanej w 2001 r. książce pt. "Ruch Młodowiejski na Żywiecczyźnie w latach 1912-1972".
Z całą pasją oddaje się swojemu największemu zamiłowaniu jakim jest łowiectwo.
W 1960 r. był organizatorem Koła Łowieckiego "Beskid" w Żywcu, któremu przewodniczy po dzień dzisiejszy. We władzach PZŁ pełnił wiele funkcji społecznych. W 2001 r. powołany został przez N. R. Ł. w Warszawie w skład Kapituły Odznaczeń Łowieckich.
Posiada wiele odznaczeń i wyróżnień, w tym Krzyż Kawalerski i Oficerski Orderu Odrodzenia Polski. Jest bodaj jedynym myśliwym na Żywiecczyźnie, który posiada wszystkie odznaczenia łowieckie ze Złomem i Medalem Św. Huberta włącznie.
Antoni Urbaniec
