Nasz XX wiek.
1957
Nastąpiło znaczne ożywienie w prywatnym handlu i w rzemiośle. Wzrasta liczba warsztatów rzemieślniczych
Na rynku w dalszym ciągu popyt był większy od podaży. Szczególny deficyt panował na rynku żywnościowym i materiałów budowlanych. Zjawiskiem powszechnym była reglamentacja i rozdzielnictwo.
8 kwietnia 1957 r.otwarty został w Żywcu Oddział PKO z prawem prowadzenia agend na terenie całego powiatu żywieckiego. Do tego czasy Żywiec obsługiwany był przez Oddział w Wadowicach.
Siedziba Oddziału została zlokalizowana w prywatnym budynku w Żywcu, Plac Zjednoczenia (obecnie Rynek) 23. Początki działania Oddziału były trudne, szczególnie w zakresie obrotu oszczędnościowego. Ludność dysponująca stosunkowo skromnymi zasobami pieniężnymi, tylko w pewnym stopniu zainteresowana była gromadzeniem oszczędności na rachunkach bankowych, chętniej lokowała wkłady na książeczkach oszczędnościowych PKO.
Znaczące ożywienie działalności PKO, w tym także Oddziału w Żywcu nastąpiło w latach 1969 i 1970 w wyniku reorganizacji, w następstwie której rozszerzono zakres działania PKO o:
* udzielanie ludności bezgotówkowych kredytów na zakupy ratalne.(Zadania przejęto od byłego przedsiębiorstwa ORS - Obsługa Ratalnej Sprzedaży).
* Kredytowanie budownictwa jednorodzinnego, realizowanego przez ludność. (Zadanie przejęto od zlikwidowanego Banku Inwestycyjnego).
Dynamiczny rozwój wszystkich jednostek organizacyjnych PKO w zakresie gromadzenia oszczędności osiągany był w latach 60, i 70. Zaś w zakresie kredytów, szczególnie mieszkaniowych najlepsze wyniki osiągano w latach 70. i 80. (do roku 1989). Stale zwiększający się zakres działania wymuszał na kierownictwie Oddziału pozyskiwanie dodatkowych pomieszczeń biurowych. Uzyskane rezultaty, tylko częściowo poprawiły bardzo trudne warunki pracy.
Znaczącą poprawę uzyskano dopiero w roku 1976 przez oddanie w Rynku nowego budynku dostosowanego do potrzeb bankowych. Inwestycję realizowano od grudnia 1974 r.
Od 1 lipca 1975 Powszechna Kasa Oszczędności zintegrowana została z Narodowym Bankiem Polskim. Oddział PKO w Żywcu włączony został w strukturę organizacyjną nowo powstałego Oddziału Wojewódzkiego NBP w Bielsku Białej, przy czym Oddziały PKO funkcjonowały jako oddziały specjalistyczne PKO / a może NBP?.
Wyodrębnienie PKO z NBP nastąpiło od dnia 1 listopada 1987 r. Po uzyskaniu samodzielności w nazwie Powszechna Kasa Oszczędności dodano słowa Bank Państwowy (PKO b.p.) znacząco wpłynęła na rozwój dodatkowych rodzajów usług bankowych, a także na zmiany w rodzajach usług wykonywanych do dnia 31 października 1987 r.
Wprowadzone zmiany z jednej strony wpłynęły na polepszenie sytuacji ekonomicznej Banku, z drugiej zaś zostały zaakceptowane przez stale rosnącą rzeszę klintów indywidualnych i nie tylko, bowiem z usług tego Banku korzystało coraz więcej podmiotów gospodarczych. Zmiany te odegrały również bardzo ważną rolę w dalszym rozwoju Oddziału PKO b.p. w Żywcu. Rosnące zapotrzebowanie na usługi bankowe zmusiło kierownictwo Oddziału do ponownego zwiększenia pomieszczeń biurowych, w tym szczególnie pomieszczeń na obsługę klientów. Ponieważ pomieszczenia w dotychczasowym budynku Oddziału były już niewystarczające, podjęto decyzję o zakupie budynku w Żywcu przy ulicy Komorowskich 35. Po przeprowadzeniu kapitalnego remontu budynku oraz szeregu robót adaptacyjnych dostosowujących obiekt do potrzeb bankowych, w miesiącu sierpniu 1995 r. uruchomiono w tym budynku Ekspozyturę PKO b.p. w Żywcu. Określono dla nie zadania w zakresie obrotu oszczędnościowego, czekowego, kredytów konsumpcyjnych, a także różnego rodzaju rozliczeń.
Uruchomiono trzy nowe stanowiska kasowe. Usytuowanie ekspozytury umożliwia obsługę mieszkańców Osiedli Młodych, 700 - lecia, Parkowego i przyległych ulic.
Wykorzystując wolną powierzchnię użytkową przeniesiono z Oddziału obsługę kredytów mieszkaniowych i kredytów na działalność gospodarczą i stanowiska księgowości analitycznej.
Klienci bardzo przychylnie ocenili zlokalizowanie Ekspozytury przy ulicy Komorowskich, a także jej wyposażenie.
Proces transformacji ustrojowej zapoczątkowany od 1989 r. wymusza na bankach dostosowanie się do zmian strukturalnych w gospodarce. W związku z tym od 1 kwietnia 2000 r. w wyniku komercjalizacji Bank PKO został przekształcony w Spółkę Akcyjną Skarbu Państwa.
W następstwie komercjalizacji największego detalisty bankowego zwiększony zostanie kapitał tego Banku.
Od dnia 1 kwietnia 2000 r. bank ten otrzymał nazwę; "Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski S.A.". Dla oddziałów operacyjnych do nazwy dodaje się Oddział w...
Zapoczątkowane zmiany odejmują wszystkie jednostki organizacyjne Banku, przy czym największe zmiany dotyczą oddziałów wchodzących w skład
"Centrów".W przypadku Żywca oddział wchodzi w skład Oddziału Centrum w Bielsku Białej. W oddziałach wchodzących w skład centrum pozostawiono jedynie stanowiska obsługi kasowej, kredytowej (wszystkie rodzaje kredytów) oraz stanowiska rozliczeń. Te zmiany mają usprawnić obsługę klientów przy zapewnieniu usług na wysokim poziomie.
Nakładem Miejskiej Rady Narodowej w Żywcu ukazała się książka profesora Liceum Ogólnokształcacego im. M. Kopernika, Franciszka Lenczowskiego "Materiały do dziejów miasta Żywca od XV do XVIII wieku". Jest to cenny zbiór źródeł do historii miasta.
Przy Towarzystwie Miłośników Ziemi Żywieckiej i pod jego patronatem powstała Grupa Literacka "Gronie". Pierwszym prezesem Grupy był Feliks Kantyka (1957 - 1967), po nim Zdzisław Maria Okuliar ( 1967 - 1977), a po jego śmierci Lucyna Szubel. Grupa zrzesza twórców ludowych i twórców współczesnych form literackich. Zasięg terytorialny Grupy nie ogranicza się do Żywiecczyzny. Towarzystwo umożliwia twórcom publikowanie ich prac w dziale literackim Karty Groni oraz w oddzielnych publikacjach i tomikach poezji.
Powstał Rezerwat "Śrubita" - o powierzchni 24,99 ha dla ochrony pierwotnego lasu jodłowo bukowego. Położony jest na zachodnim stoku góry Bugaj w grupie Wielkiej Raczy.
Handel, usługi i drobna wytwórczość, będące do 1939 roku domeną rzemiosła i kupców opanowane zostały przez spółdzielczość. Do najczęściej spotykanych należały spóldzielnie handlowe (GS, PSS Społem), spółdzielnie usługowe i spółdzielnie pracy.
W roku 1957 w powiecie żywieckim funkcjonowały spółdzielnie pracy: Przemysłu Ludowego i Artystycznego "Chałupnik", potem "Pilsko", Spółdzielnia Metalowców im. K. Rokossowskiego, Spółdzielnia Stolarzy w Rajczy, Spółdzielnia Inwalidów w Rajczy, Spółdzielnia Żywczanka, Spółdzielnia Kaflarzy i Zdunów, Spółdzielnia Krawców i Czapkarzy, Spółdzielnia Metalowców w Rajczy, Spółdzielnia Babiogórska w Suchej, Spółdzielnia "Wiklina" w Zarzeczu, Spółdzielnia Różnej Wytwórczości, Spółdzielnia Fryzjerów, Spółdzielnia Kowali i Ślusarzy, Spółdzielnia Inwalidów "Jedność", Spółdzielnia "Podhalanka" w Rajczy i Spółdzielnia Remontowo Budowlana.
1958
Odbyły się wybory do rad narodowych. W Żywcu przewodniczącym Prezydium MRN wybrany został ponownie Franciszek Szlagór. Po raz pierwszy w historii PRL na listach kandydatów do sejmu i do rad narodowych pojawiło się o 50% więcej kandydatów od liczby mandatów.
Do Powiatowej Rady Narodowej wybrano 60 radnych. Przewodniczącym Prezydium PRN wybrany został Edward Dmuchała. Zastępcą Antoni Ginter, sekretarzem Władysław Gawlas. Członkami prezydium zostali wybrani: Kazimierz Barwacz (PZPR), Antoni Ostrowski (SD) i Jan Luber (ZSL).
W Wojewódzkiej Radzie Narodowej w Krakowie powiat żywiecki reprezentowali: Leon Wisłowski, Kazimierz Kamiński, Kazimierz Pochłódka, Bolesław Sroka i Stefan Stolarzewicz.
Posłem na Sejm z powiatu żywieckiego wybrany został Ferdynand Łukaszek.
W czerwcu odbył się powszechny spis rolny. Ludność powiatu w roku 1958 wynosiła 132 469 osób.
W roku 1958 oddano do użytku kilka znaczących inwestycji: budowaną kilka lat drogę relacji Międzybrodzie Bialskie - Bielsko Biała przez Straconkę, zmodernizowano 10 km dróg lokalnych i 7 km dróg państwowych, wyremontowano 25 mostów, uruchomiono wylęgarnię drobiu w Żywcu, oddano do użytku 1 blok mieszkalny z budownictwa rad narodowych, 1 blok wojskowy na Osiedlu Parkowym i 74 mieszkania zakładowe. Prezydium PRN w roku 1958 wydało 1004 pozwolenia na budowę domów jednorodzinnych. Cegielnia w Żywcu wyprodukowała 13 264 000 sztuk cegieł, 400 tysięcy dachówek. W powiecie czynnych było 7 cegielni polowych, 5 wapienników i 3 kaflarnie. W wapiennikach na Żywiecczyźnie wypalano 2 200 ton wapna rocznie.
