Czy wiecie że?
Rok 1969
Odbyły się wybory do sejmu i rad
narodowych. Do rady powiatowej wybrano 60 radnych. Przewodniczącym
Prezydium PRN wybrany został Ferdynand Łukaszek, zastępcą Bronisław
Słonka, a sekretarzem Karol Pawlus.
Posłem na Sejm z Żywiecczyzny
wybrany został Stanisław Kowalski.
Albin Krajcarz, dotychczas sekretarz
rady miejskiej, powołany został na stanowisko przewodniczącego
Powiatowej Komisji Planowania Gospodarczego (1972 r.).
Dotychczasowy przewodniczący
Powiatowego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki (PKKFiT) Kazimierz Wójcik
odszedł ze stanowiska na własną prośbę.
Przewodniczącym Prezydium Miejskiej
Rady Narodowej w Żywcu wybrany został Antoni Hołowiński.
Jubileusz 100-lecia obchodziła
drukarnia żywiecka. Mieściła się ona wówczas w domu nr 15 przy ul.
Kościuszki nad Młynówką. Założona w 1869 r. przez Teodora
Lintschera i prowadzona przez niego do 1917. Po śmierci Teodora
drukarnię przejął syn Rudolf. W czasie okupacji jej pracownicy
drukowali konspiracyjną gazetkę "Front Polski". W 1945 r.
upaństwowiona. Do 1964 r. kierowali nią: Emil Gąsior, Ludwik Kurz i
Piotr Piotrowski. Pracował tu Czesław Itzeli i jego syn Stanisław.
Kierownikiem od 1964 r. był Eugeniusz Wrężel. W latach 70.
przeniesiona została do nieistniejących już baraków przy ulicy
Witosa, a stamtąd na ulicę Świętokrzyską. Do roku 1991 była to
firma państwowa, filia Zakładów Poligraficznych w Cieszynie. W roku
1991 sprywatyzowana (Karol Gąsior).
Drukarnie na potrzeby własne istniały
też w Żywieckich Zakładach Papierniczych "Solali" i w
Fabryce Maszyn "Ponar". W latach 90. powstała w Żywcu nowa
drukarnia WiG założona przez Eugeniusza Wrężla i drukarnia
"Sprint" na Kabatach.
W listopadzie otwarte zostało Społeczne
Ognisko Muzyczne z siedzibą w szkole na Zielonej. Organizatorem i
kierownikiem Ogniska był prof. Józef Mikś. Na początek było tu 5
nauczycieli i 56 uczniów.
Po raz pierwszy odbyła się w Żywcu
impreza folklorystyczna "Żywieckie Gody". Jest to konkurs
"dziadów", "ślachciców" i innych kolędników,
poprzebieranych w fantazyjne stroje, z maskami na twarzach. Dawniej kolędowali
po podwórkach wiejskich i zagrodach zabłockich. Jednym z atrybutów
dziada jest specjalny bat do strzelania. Przy ich pomocy oraz
przywieszonych do pasa dzwonków robią oni specyficzny hałas, bo chcą
na siebie zwrócić uwagę. Organizacją imprezy do dziś zajmuje się
Żywiecki Ośrodek Kultury, wspierany przez Ośrodek Regionalny w
Bielsku-Białej. Imprezie towarzyszy też konkurs kolędowania z szopką.
Inicjatorem imprezy był Tadeusz Trębacz - kierownik Wydziału Kultury
PPR w Żywcu.
W Koszarawie z inicjatywy Koła
Gospodyń Wiejskich (przewodnicząca Wiktoria Mentel) powstał istniejący
do dziś zespół regionalny "Wrzosy". Pierwszy koncert odbył
się na boisku szkolnym w Koszarawie w dniu 12 października 1969 r.
Potem przyszła kolej na gościnne występy w powiecie, województwie i
dalej. W wojewódzkim przeglądzie w Szczawnicy w roku 1973 zespół zajął
pierwsze miejsce
w grupie zespołów autentycznych. Potem przyszły nagrania radiowe,
telewizyjne, udział w przeglądach i festiwalach folklorystycznych
W roku 1958 Uchwałą Rady Ministrów
powołano do życia Ochotnicze Hufce Pracy /OHP/.
W roku 1969 uruchomiono w Żywcu 144
Ochotniczy Hufiec Pracy (OHP). Był to hufiec stacjonarny funkcjonujący
w oparciu o Powiatowe Przedsiębiorstwo Remontowo-Budowlane. 140 junaków
tego hufca zatrudnionych było w PPRB, a zakwaterowani byli w budynku
obecnego gimnazjum przy ulicy Dworcowej. W hufcach pracy znajdowała
miejsce nauki i pracy młodzież w wieku 18-24 lat bez zawodu
i perspektyw życiowych. Czas pobytu w hufcu stacjonarnym trwał
2 lata. Po odbyciu odpowiednich ćwiczeń wojskowych junacy mieli
zaliczoną zasadniczą służbę wojskową.
Komendy OHP organizowały także hufce
sezonowe. 9-miesięczne hufce sezonowe z przyuczeniem do zawodu istniały
w Fabryce Śrub, MZBM i PRBGK. Rekrutowana była do nich przeważnie młodzież
w wieku 16-18 lat. Do 1973 roku przez OHP żywieckie przewinęło się
1330 junaków.
Z powiatu żywieckiego w okresach
wolnych od nauki szkolnej organizowane były szkolne hufce żniwne
pracujące w PGR nad morzem, w zakładowych ośrodkach wczasowych i
przedsiębiorstwach budowlanych. Nieliczni mieli też możliwość
uczestniczenia w sezonowych hufcach zagranicznych.
W roku 1969 w ramach wszystkich rodzajów
budownictwa mieszkaniowego oddano do użytku 517 mieszkań.
W Korbielowie oddany został do użytku
Ośrodek Wypoczynkowy "Pilsko", a w Ślemieniu kopalnia Jowisz
oddała do użytku ośrodek wypoczynkowy na 80 miejsc.
Redaguje Hieronim Woźniak
