Jan Banaś
Jan Banaś urodził się 24
czerwca 1959 r. w Suchej Beskidzkiej jako syn Adama i Marii z
d. Bayer. Tu chodził do Szkoły Podstawowej, a potem do
Liceum Ogólnokształącego.
Bezpośrednio po maturze rozpoczął studia na AWF w Krakowie,
które ukończył w 1972 r. uzyskując tytuł magistra.
1 września 1972 r. podjął
swoją pierwszą, samodzielną pracę jako nauczyciel zajęć
WF w Zespole Szkół Samochodowych i w Zespole Szkół
Budowlanych w Żywcu. W roku 1973 założył rodzinę, żeniąc
się, także z nauczycielką - Ewą Mrugacz.
Państwo Banasiowie
wychowali dwóch synów: Adama, który - podobnie jak ojciec -
jest absolwentem AWF oraz Leszka, absolwenta Wyższej Szkoły
Biznesu w Nowym Sączu.
Ambitny i chłonny wiedzy
Jan stale doskonalił swoje umiejętności, uzyskując coraz
wyższy poziom wiedzy zarówno merytorycznej, jak i
dydaktycznej.
W lekkiej atletyce zdobył
stopień trenera II klasy, a także patent sędziowski.
W 2001 r. ukończył studia
podyplomowe w zakresie wychowania fizycznego na AWF w
Krakowie, co m.in. umożliwiło mu uzyskanie stopnia
nauczyciela dyplomowanego.
Swoje życie zawodowe związał
przede wszystkim z żywiecką "samochodówką". Ciągle
aktywny i wychodzący naprzeciw potrzebom w dziedzinie sportu
był inicjatorem wielu przedsięwzięć, dzięki którym
uczniowie szkoły, która nie posiada własnej sali
gimnastycznej, zaczęli zdobywać osiągnięcia sportowe nie
tylko w mieście, ale także na poziomie krajowym.
Najważniejsze z nich to
m.in:
- wicemistrzostwo w roku
1976 i 1979 oraz mistrzostwo Polski Juniorów w Biathlonie w
roku 1982,
- I i IV miejsce
indywidualne w biathlonie w Międzynarodowych Zawodach
"Nadzieje Olimpijskie" na Węgrzech w 1997 r.
Osiągnięć jest tak dużo,
że nie sposób wymienić wszystkich, wspomniałam więc
jedynie o tych najbardziej prestiżowych.
Obok sportu, wielką pasją
pana Jasia było wędkarstwo, a ulubionym miejscem wędkowania
- Dunajec. W poszukiwaniu egzotycznych okazów ryb organizował
wyprawy na Słowację do Szwecji, a nawet Mongolii.
Zmarł 27 czerwca 2006 r. i
pochowany został w rodzinnej Suchej Beskidzkiej.
Za poświęcenie i pracę,
którą kochał i wykonywał z pełnym oddaniem, uzyskał
wiele odznaczeń i wyróżnień, a wśród nich m.in.:
- Nagroda Ministra Oświaty
w 1979 r.
- Nagroda Ministra Edukacji
i Sportu w 2002 r.
- Srebrny i Brązowy Krzyż
Zasługi w 1986 i 1995 r.
W 1981 r. na wniosek uczniów
został uhonorowany przez Ministra Oświaty, chyba
najcenniejszym dla pedagoga wyróżnieniem, tj. Medalem
"Serce za pracę".
Źródła:
- wywiad z żoną Panią Ewą
Banaś,
- dokumenty osobiste mgr
Jana Banasia.
Opracowała: Danuta Kaczor
