kompleksu Starego Zamku i Parku Habsburgów w Żywcu

Nad Sołą i Koszarawą - nr 2 (225) - 15 Styczeń 2008

 |poprzedni artykuł|   |spis treści|   |archiwum|   |strona główna|     |następny  artykuł| 


 
KRÓLIK? Czemu nie!

Najmniejsza zawartość cholesterolu, najwięcej białka i składników mineralnych, to cechy stawiające mięso z królików na pierwszym miejscu wśród mięs przez nas spożywanych. Ile go spożywamy i dlaczego tak mało? Możemy więcej - nawet z własnej hodowli.

Hodowli królików sprzyja wiele cech użytkowych, takich jak:

- dobra jakość mięsa, zaliczanego do mięs białych, lekkostrawnych i dietetycznych,
- niski koszt inwestycji potrzebnych na pomieszczenia,
- łatwy dostęp do pasz, gdyż dobrze wykorzystują pasze o dużej zawartości włókna,
- duża płodność i plenność (24-30 sztuk od samicy w ciągu roku),
- wczesne dojrzewanie, niektóre rasy dojrzewają już po 4-5 miesiącach,
- szybki przyrost masy ciała (przy prawidłowym żywieniu nawet do 30 g dziennie),
- dobra wydajność rzeźna (80% mięsa, 20% kości).

Zanim przystąpimy do hodowli powinniśmy poznać te miłe zwierzęta. Królik domowy pochodzi od dzikiego królika śródziemnomorskiego, jakiego jeszcze teraz możemy spotkać na nizinnych terenach Polski. Należy do rodziny zającowatych. Różni się tym, że młode króliki rodzą się ślepe i gołe, przez co wymagają większej opieki matczynej.

W Polsce zapoczątkowano chów królików już w X wieku (Świątniki k. Krakowa). W XIII wieku pojawiły się barwne odmiany, a dopiero w XIX wieku ustalały się rasy użytkowe, wyhodowane głównie we Francji, Belgii, Holandii i Anglii. W świecie istnieje około 100 ras królików. Według użytkowania rasy królików możemy podzielić na: mięsne, mięsno-futerkowe, futerkowe i wełniste.

W warunkach hodowli przydomowej trudno się zdecydować na utrzymanie czystej rasy. Lepiej sprawdzają się krzyżówki. Trzeba jednak pamiętać, by nie krzyżować królików z ras o zbyt zróżnicowanej masie ciała (powyżej 2 kg).

Oto przykłady jaką masę ciała osiągają osobniki poszczególnych ras po 12 miesiącach:

czarny podpalany - 3,5 kg, biały i czerwony nowozelandzkie, francuski srebrzysty, niebieski i biały wiedeński, biały polski - 5 kg, baran francuski, olbrzym srokacz - 6,5 kg, olbrzym belgijski - 7 kg. Warto zauważyć, że udział części jadalnych królika to ok. 60% wagi żywej. Najlepszą 66,8 procentową proporcję mają białe średnie polskie. /cdn/

Józef Pszczółka

do góry


Copyright © Nad Sołą i Koszarawą. Wszystkie prawa zastrzeżone.