kompleksu Starego Zamku i Parku Habsburgów w Żywcu

Nad Sołą i Koszarawą - nr 1 (224) - 1 Styczeń 2008

   |poprzedni artykuł|   |spis treści|   |archiwum|   |strona główna|    |następny artykuł| 


Czy wiecie że?

Rok 1962

W Żywcu rozpoczęto wielkie dzieło budowy wodociągu, kanalizacji sanitarnej, burzowej i oczyszczalni ścieków. Stara sieć kanalizacyjna nie mogła być wykorzystana. Oczyszczalnia ścieków usytuowana została przy ulicy Brackiej, na terenie dawnej gazowni. Ujęcie wody dla wodociągu miejskiego zaplanowano na rzece Koszarawie w Świnnej, zakład uzdatniania wody w Sporyszu, a zbiornik wyrównawczy na Górze Burgałowskiej.

Dnia 21 marca odsłonięta została tablica pamiątkowa na ścianie budynku przy ul. Komorowskich upamiętniająca manifestację robotniczą z 1932 r., w czasie której od kul policji zostało zabitych kilku robotników.

W Międzybrodziu Bialskim - Żarnówce oddano do użytku nową szkołę - tysiąclatkę.

W Pietrzykowicach oddano do użytku nową szkołę. Jej kierownikiem w latach 1948-1970 był Władysław Woźniak.

Motorem napędzającym polskie rolnictwo miały stać się kółka rolnicze. W roku 1957 było ich w powiecie żywieckim 37, w roku 1958 - 45, w roku 1959 - 59, w roku 1961 - 68, a w 1970 - 71. Zrzeszały one niewielką liczbę rolników wynoszącą około 3 tysiące osób. Chłopi bali się kółek, że jest to nowa forma kolektywizacji rolnictwa. Tymczasem kółka otrzymały na szczeblu powiatu nową strukturę pod nazwą Powiatowy Związek Kółek Rolniczych (PZKR). Kółka otrzymały uprawnienia do prowadzenia działalności gospodarczej, również o charakterze pozarolniczym. Przy kółkach powstawały zatem grupy budowlane, remontowe, produkcyjne, usługowe, w zależności od potrzeb.

Żywiecki PZKR zatrudniał 23 agronomów, na wsiach zaczęły powstawać agronomówki. W perspektywie w każdej wsi przewidziany był agronom.

Głównym jednak zadaniem kółek była budowa zaplecza technicznego, zakup maszyn rolniczych, prowadzenie racjonalnej gospodarki nasiennej, walka z chorobami roślin i zwierząt, powiększanie bazy paszowej.

Ważnym zadaniem była melioracja gruntów. Na ten cel szły duże pieniądze. Dla przykładu podam, że w roku 1962 w budżecie powiatu na meliorację przeznaczono aż 6 milionów złotych. Była to największa pozycja w wydatkach na ten rok.

Na podstawie ustawy z 1968 roku rozpoczęto wielkie dzieło klasyfikacji i scalania gruntów. Wojna zniszczyła dorobek geodezyjny lat 1844-1945. W latach 1958-1970 powstały nowe mapy geodezyjne. Na ich bazie rozpoczęto wielką akcję pomiarów gruntów, ich klasyfikacji oraz scalania (komasacji). Część gruntów na żywieckich wsiach została skomasowana w okresie przedwojennym, ale zdecydowaną większość cechowało olbrzymie rozdrobnienie i tzw. szachownica pól. W latach 1970-1975 przeprowadzono komasację w Milówce, Ciścu, Bujakowie, Łodygowicach, Radziechowach, Cięcinie, Żabnicy, Wieprzu, Bystrej, Brzuśniku, Moszczanicy, Oczkowie, Łękawicy, Kocierzu Moszczanickim, Jeleśni. Tereny nie nadające się do uprawy planowane były do zalesienia.

Uruchomiono Dom Wczasów Dziecięcych w domu Płowuchów w Soli. Obok Porąbki była to druga tego typu placówka w powiecie żywieckim. Do domów wczasowych w Soli i Porąbce przyjeżdżały dzieci z Krakowa i Śląska na kilkutygodniowy odpoczynek ze zmianą klimatu, połączony z kontynuowaniem nauki szkolnej.

W Milówce zmarł Feliks Koczur (1882-1962) nauczyciel szkół wiejskich, kierownik szkoły ludowej, a następnie powszechnej w Milówce. Delegat do Rady Szkolnej Okręgowej w Żywcu. W roku 1905 założył w Milówce pierwsze na Żywiecczyźnie koło Związku Nauczycielstwa Polskiego. Założył w Milówce Kasę Reifensena i Składnicę Kółek Rolniczych. Wybitny działacz społeczny w Milówce i w powiecie żywieckim. Po zakończeniu I wojny światowej za jego staraniem w Milówce powstał nowy budynek szkolny, a stopień organizacyjny szkoły w Milówce podniesiony został do rangi pełnej szkoły 7-klasowej, w 1925 r. na Sole pobudowano 2 nowe mosty - drewniany do Nieledwi i betonowy do Kamesznicy, a wzdłuż głównej drogi położono betonowe chodniki. Poseł na Sejm II Rzeczypospolitej w latach 1919-1922 z ramienia PSL "Piast". W 1932 roku zdjęty ze stanowiska wójta i kierownika szkoły, przeniesiony został w kieleckie za odmowę kandydowania do sejmu z listy BBWR. Powrócił po trzech latach. Był działaczem miejscowej Ochotniczej Straży Pożarnej.
Po II wojnie światowej czynnie angażował się w pracach GRN i PRN w Żywcu. Wysoce ceniony w swoim środowisku.

W Węgierskiej Górce powstała zawodowa szkoła odlewnicza kształcąca kadry dla miejscowej Odlewni Żeliwa. W następnych latach powstało tu technikum odlewnicze i szkoła wieczorowa. Po upadku Odlewni w roku 1999 biurowiec fabryczny zakupił powiat i adaptował go na potrzeby szkoły.

Redaguje Hieronim Woźniak

do góry


Copyright © Nad Sołą i Koszarawą. Wszystkie prawa zastrzeżone.