Adwent
Adwent jest wyjątkowym
czasem dla chrześcijan. W tym roku rozpoczyna się 28
listopada.
Przybliżmy wiec sobie raz
jeszcze pojęcia związane z tymi niezwyczajnym okresem.
Słowo adwent pochodzi z języka
łacińskiego "adventus", które oznacza przyjście
- oczekiwanie. Dla starożytnych Rymian słowo to oznaczało
oficjalny przyjazd cezara. W chrześcijaństwie terminem tym
określa się radosny czas przygotowania do Narodzenia Pańskiego,
w którym wspomina się pierwsze przyjście Jezusa i jednocześnie oczekuje się ponownego Jego przyjścia na
ziemię. Pierwsze ślady obchodzenia adwentu spotykamy w IV w.
między innymi w liturgii galijskiej i hiszpańskiej. Obecnie
adwent obejmuje 4 kolejne tygodnie począwszy od pierwszej
niedzieli po uroczystości Chrystusa Króla, do pierwszych
nieszporów Bożego Narodzenia.
Adwent to okres liturgiczny
rozpoczynający rok kościelny, poprzedzający Boże
Narodzenie, i przygotowuje na Jego powtórne przyjście przy
końcu świata. Adwent trwa od 23 do 28 dni i obejmuje 4
kolejne niedziele.
Teksty liturgiczne tego
okresu ukazują postacie świętych, którzy poprzedzili lub
przepowiadali przyjście Mesjasza, a więc: Najświętszą
Maryję Pannę, św. Jana Chrzciciela, proroka Izajasza,
wspominają dawne oczekiwanie ludzi na przyjście obiecywanego
Zbawiciela. Od chwili, gdy Bóg po pierwszym grzechu dał
obietnicę pojednania (Rdz 3, 15), naród wybrany z nadzieją
oczekiwał jej spełnienia. Podobnie i pozostała ludzkość
często podświadomie oczekiwała - jak świadczą różne
tradycje i wierzenia nadejścia czegoś nowego - lepszego.
Adwent jest więc również
pamiątką długiego czekania.
W Kościele Adwent
przygotowuje wiernych na święta Bożego Narodzenia. Bóg stał
się człowiekiem, przyszedł do nas, a więc i my winniśmy
wyjść Bogu naprzeciw, aby spotkać się z wcielonym Synem Bożym.
W tym czasie winno się odprawiać rekolekcje, które mają
nam pomóc przygotować się na spotkanie z Jezusem.
Oczekiwanie na przyjście
Jezusa jest źródłem radości. Jakkolwiek przygotowanie na
przyjście Pana polega na oczekiwaniu i pokucie, stąd
fioletowy kolor szat liturgicznych, to jednak pokuta jest
przepełniona radością.
Adwent przypomina nam, że
całe nasze życie jest czekaniem. Zawsze do czegoś dążymy.
Człowiek, który w życiu już na nic nie czeka jest nieszczęśliwy.
Nasze życie staje się piękne dlatego, że jest czekaniem,
jest dążeniem do czegoś, czekaniem na Kogoś, czekaniem na
przychodzącego Chrystusa.
W polskiej tradycji Adwentu
odprawiana jest codziennie rano Msza św. wotywna ku czci
Matki Bożej, zwana Roratami.
Roraty
Roraty to Msza św.
odprawiana co dzień przed świtem, ku czci Najświętszej
Maryi Panny, odprawiana przez cały Adwent w dni powszednie.
Nazwa ta pochodzi od słów pieśni na wejście: "Rorate
caeli desuper" - "Spuśćcie rosę niebiosa".
Zbawiciel jest tu porównany do rosy. Najstarsze ślady
odprawianej w Polsce Mszy św. roratniej sięgają XII w. W
wieku XVI roraty były już znane
w całej Polsce.
W czasie Rorat pali się przy ołtarzu
dodatkowa ozdobna świeca. Świeca ta symbolizuje Najświętszą
Maryję Pannę, Matkę Zbawiciela.
