Z żałobnej karty
30 czerwca bieżącego roku zmarł jeden z tych znakomitych ludzi, którego ksiądz podczas pogrzebowego kazania - nie bez przyczyny - nazwał człowiekiem legendą.
Poznałem Tadeusza w kwietniu 1959 roku, kiedy jako społeczny kierownik pierwszego w Polsce Klubu Kulturalno-Rozrywkowego „Jemioła” w Ślemieniu, podejmował mnie kawą
w pachnących świeżością pomieszczeniach tego przybytku. Od tego momentu nasze drogi często się spotykały na różnych płaszczyznach społecznej działalności.
Był Tadziu Sander jednym z tych ludzi, którzy w najnowszej historii gminy Ślemień i nie tylko zapisali się w sposób szczególny. Nie było inicjatywy społecznej, ba, nawet instytucji na terenie gminy, gdzie nie odcisnąłby śladu swojego zaangażowania.
Już jako 16-letni młodzieniec w 1954 roku organizował
w świetlicy gromadzkiej różnego rodzaju gry towarzyskie i turnieje. W 1957 roku był jednym z założycieli koła Związku Młodzieży Wiejskiej w Ślemieniu, a w latach 1960-63 jego przewodniczącym. Z organizacją młodzieżową związał się na szereg długich lat, będąc m.in. przewodniczącym Zarządu Gromadzkiego ZMW w Ślemieniu i cenionym działaczem szczebla powiatowego. Jako bezgranicznie zaangażowany w rozwój działalności kulturalno-oświatowej zainicjował w 1971 roku budowę domu kultury, na miejscu starego, chylącego się ku upadkowi, klubu ZMW, którą - pokonując wiele trudności - doprowadził do końca w 1989 roku. Obecnie w budynku tym funkcjonuje Gminny Ośrodek Kultury.
Jako 15-letni chłopak zainteresował się działalnością miejscowego LZS-u, pełniąc w nim różne funkcje, włącznie do prezesa LKS w latach 90-tych, a w latach 1995-2000 także członka władz wojewódzkich tej organizacji. Z jego działalnością w tej organizacji, szczególnie w ostatnich latach, wiąże się reaktywowanie sekcji piłki nożnej i innych sekcji sportowych oraz modernizacja boiska sportowego i remont pawilonu sportowego.
W 1954 roku wstąpił do OSP, będąc w latach 1962-1976
sekretarzem zarządu, a następnie pełniąc szereg funkcji na szczeblu gminnym i wojewódzkim. Równocześnie położył duże zasługi w ochronie przeciwpożarowej gminy, przyczynił się do rozbudowy remiz w Koconiu i Lasie, oraz do wyposażenia jednostek
w samochody i sprzęt przeciwpożarowy. Dowodem wielkiego uznania, jakim cieszył się wśród druhów strażaków, był udział kilkunastu strażackich pocztów sztandarowych w jego ostatniej drodze. Przez wiele lat aktywnie działał także w Radzie Nadzorczej GS „SCH” w Ślemieniu oraz miejscowym Kółku Rolniczym.
Od 1962 roku pracował w Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej w Ślemieniu, pełniąc funkcję sekretarza, a także kierownika USC. W tym czasie rozbudowano szkołę w Ślemieniu, przedszkola w Lasie i Ślemieniu, ośrodek zdrowia, wiele mostów zniszczonych po powodzi oraz zmodernizowano kilometry dróg. Pracując w GRN uzupełnił średnie wykształcenie i ukończył wyższe studia, uzyskując tytuł magistra. W 1990 roku wspólnie z innymi działaczami doprowadził do usamodzielnienia gminy Ślemień. Był radnym gminy, następnie członkiem zarządu gminy, delegatem do Sejmiku Wojewódzkiego w Bielsku-Białej, a w latach 2002-2006 przewodniczącym Rady Gminy.
Pragnąc udokumentować dzieje gminy pisał do wielu czasopism, a w Słowniku Biograficznym Żywiecczyzny zamieścił wiele życiorysów osób, które w historii tego środowiska zapisały się w sposób szczególny.
Posiadał wiele odznaczeń regionalnych, związkowych, resortowych i państwowych. Otrzymał m.in. Złotą Honorową Odznakę ZMW, Złotą Honorową Odznakę LZS, najwyższe odznaczenie strażackie - Złoty Znak Związku, Oznakę Zasłużonego Działacza Kultury oraz Złoty Krzyż Zasługi.
Tym, którzy Go znali, Jego uśmiechnięta twarz, uczynna, koleżeńska i zawsze zaangażowana sylwetka, na zawsze pozostanie w pamięci.
Antoni Urbaniec
|
