Kącik poetycki
Życie nastolatka
Życie nastolatka jest jak wielka maszyna,
szybki pociąg, który bez przystanku jedzie po torach losu.
Wie skąd wyjechał, lecz nie wie dokąd zmierza,
nie może się zatrzymać, nikomu się z tego nie zwierza.
To w życiu człowieka jest okres odlotowy,
lecz często głupie myśli przychodzą mu do głowy.
Często jego umysł paskudzą, głęboko wypełniają,
Dlatego nastolatkowie sensu życia szukają.
* * *
Niedola gimnazjalisty
Leżę pod stertą zadań, wyrobić się nie mogę,
lecz dzięki temu mogę wybrać życiową drogę:
czy wybrać już zawód, czy kształcić się dalej?
Jest to moja nieszczęsna dola;
jestem uczniem - taka moja rola.
Do nowej szkoły niedawno trafiłem
i bardzo z tej zmiany się ucieszyłem.
Bo choć zadań tutaj i sprawdzianów masa,
jest też kumpli mnóstwo i wspaniała klasa.
Świetnie się uczymy, razem wygłupiamy
i dużo ze sobą na przerwach gadamy.
Najpierw nieznajomi, teraz przyjaciele,
kumple z mojej klasy i nauczyciele!
Choć nauczyciele nie są bardzo srodzy,
wszyscy się przy nich pilnie uczą od rana do nocy.
Ja gimnazjalistom ten wiersz dedykuję,
teraz będę słuchał, kto mnie oklaskuje.
Wojciech Siwek
|