URATOWANE PLACÓWKI OŚWIATOWE W ŻYWCU
Skutki nieudanej reformy oświatowej oraz kroczący niż demograficzny dotknęły
w ostatnim czasie i nasze miasto. Miasto Żywiec jest organem prowadzącym dla 3 gimnazjów, 2 zespołów szkolno-przedszkolnych, 5 szkół podstawowych i 7 przedszkoli. Wydatki ponoszone przez Miasto Żywiec na oświatę są bardzo duże i stanowią znaczny udział procentowy całego budżetu. W ostatnim 2006 r. wydatki na oświatę zamknęły się sumą 27 472 010 zł, przy subwencji Ministerstwa 12 485 737 zł. Do tego jeszcze są kwoty wydatkowane z Wydziału Inwestycji, chodzi przecież o to, aby baza szkolna była jak najlepsza. Wyremontowano w ostatnim czasie - Szkoły Podstawowe nr 1, nr 3, nr 5; Gimnazja nr 2, nr 3, a na remonty czekają największe miejskie przedszkola, dokończenie modernizacji Przedszkola nr 11 oraz rozpoczęcie prac budowlanych w Przedszkolach
nr 1 i nr 9. Nakłady finansowe na oświatę cały czas rosną, a gwałtownie maleje średnia uczniów na klasę, dlatego zagrożony jest byt małych placówek oświatowych. Również istniał złożony projekt do Rady Miasta dotyczący likwidacji Szkoły Podstawowej nr 4
w Żywcu-Kolebach, nr 6 w Żywcu-Moszczanicy oraz Przedszkola nr 2. Na sesji Rady Miejskiej 22 lutego 2007 r. tuż po rozpoczęciu obrad Burmistrz Żywca A. Szlagor
w swoim wystąpieniu przedstawił wniosek o wycofaniu się z uchwały likwidacji w/w placówek oświatowych, a radni Rady Miejskiej jednogłośnie ten wniosek poparli. W ten sposób problem likwidacji tych szkół i przedszkola został oddalony, zwyciężyło dobro dziecka. Problem został pomyślnie rozwiązany w wyniku rozmów i porozumienia społecznego Burmistrza A. Szlagora z mieszkańcami tych dzielnic Żywca. Ci ostatni zobowiązali się do powołania organizacji pożytku publicznego, pozyskującej i przekazującej fundusze na dalsze funkcjonowanie i rozwój tych szkół, wykonywać systemem gospodarczym i we własnym zakresie prace remontowe i naprawcze w ramach posiadanych możliwości, bez prac inwestycyjnych. Póki co problem likwidacji szkół i przedszkola został zażegnany. Zobaczymy co przyniosą nam przyszłe lata.
J. Łuczak
|
