Nowe książki o Żywiecczyźnie "Lawina vs. Kamienie"
 Przełom roku 2006/2007 obfitował w nowe wydawnictwa traktujące o naszym regionie. W grudniu ukazała się 50-stronicowa broszura autorstwa Mirosława Miodońskiego "Lawina vs. Kamienie" zawierająca 6 opowiadań związanych z losami ludzi okresu ostatniej wojny i lat powojennych. Czyżby to debiut literacki MM? Akcja tych opowiadań rozgrywa się w Żywcu, na Żywiecczyźnie i Podbeskidziu - ogólnie mówiąc. Autor zmienił jednak nazwy miejscowości i nazwiska prawdziwych, wydaje mi się, bohaterów swoich opowiadań, a uczynił to na wzór "Żywota Mikołaja Srebrempisanego" autorstwa Emila Zegadłowicza. MM Żywiec nazywa Brzostowem, Milówkę Milutką, Kamesznicę Kruszelnicą, Węgierską Górkę Malinką, a Baranią Górę Kozią Górą. Odnoszę wrażenie, że MM zainspirowany został lekturą archiwaliów UB-eckich, a po części także lekturą przygotowanych do druku kilka lat temu "Życiorysów na Żywiecczyźnie pisanych". Fabuła opowiadań jest mniej lub więcej udanym pomysłem MM. Znalazłem tu sfabularyzowany nieco, ale piękny życiorys dyrektora Fabryki Śrub w Sporyszu Wiktora Garczorza, z którego MM zrobił Ernesta Groborza. Opowiadanie "Rozmowy przy kiosku" utwierdziło mnie w przekonaniu, że ubeckie teczki, do których obecna władza przywiązuje tak dużą wagę są warte funta kłaków. Zaś opowiadanie o bandycie pozwala dorzucić do mojego arsenału argumentów o zbrodniczej działalności beskidzkiego NSZ: zamordowanie komisarza wojskowego papierni majora Szapałowa [u MM oficer wyzwoleńczej armii, który szwendał się nie wiadomo po co po fabryce], obrabowanie plebanii w Rajczy, Ostrówce [?], Lasku Powaskim [?] i napad na listonosza w Leśnowie [może w Leśnej].
Wzorem MM podpiszę się
konspirator
|
