|
Nad Sołą i Koszarawą - nr 24 (199) - 15 XII 2006 |
|
|spis treści| |archiwum| |strona główna| |następny artykuł| |
|
|
Copyright © Nad Sołą i Koszarawą. Wszystkie prawa zastrzeżone. |
|
Nad Sołą i Koszarawą - nr 24 (199) - 15 XII 2006 |
|
|spis treści| |archiwum| |strona główna| |następny artykuł| |
|
|
Copyright © Nad Sołą i Koszarawą. Wszystkie prawa zastrzeżone. |
W dniu 16 grudnia 2006 roku odbyly sie uroczystosci jubileuszowe 70-lecia powstania zywieckiego muzeum. 70 lat to niewiele w porownaniu z przeszlo 700-letnia historia miasta i regionu. Tym bardziej, ze zyja jeszcze ludzie, ktorzy uczestniczyli w powstawaniu tej placowki.
w 1936 r. zbiory te przekazane zostaly Sekcji Milosnikow Zywiecczyzny przy TSL
i przeniesione do nowego lokalu w Rynku, a ich kustoszem zostal Michal Jeziorski (zamordowany w Dachau w 1942 r.). W czasie okupacji Niemcy wywiezli wiekszosc zbiorow, a w 1945 roku w siedzibie muzeum ulokowane zostalo niemieckie dowodztwo odcinka frontu. Po wojnie czesc obiektow odzyskano, pozostale zaginely. Schede po Jeziorskim w zakresie muzealnictwa i zbieractwa objal Jan Studencki "Sobek" (1902-1979), malarz, nauczyciel plastyki w zywieckich szkolach srednich, ktory wkrotce rzucil szkole i zajal sie wylacznie gromadzeniem zbiorow, ich ewidencjonowaniem i staraniami o pozyskanie dla nich nowej siedziby - "Siejby", co uwienczone zostalo sukcesem w roku 1960. Kustoszowal Studencki w "Siejbie" do roku 1972 r. - wzbogacal zbiory, wspieral tworcow ludowych, organizowal wystawy. Przede wszystkim zas byl pomyslodawca i wspolautorem istniejacej do dzis w muzeum izby goralskiej. Funkcje dyrektora placowki po Janie Studenckim objela w 1973 roku Magdalena Meres - z wyksztalcenia etnograf, pracownik muzeum od 1956 roku. Okazala sie godna kontynuatorka swoich poprzednikow. Caly swoj talent, zdolnosci organizatorskie poswiecila rozwojowi muzeum, ktoremu z kazdym rokiem przybywalo eksponatow, wystaw, konkursow itp. Od roku 1991, w ktorym to M. Meres odeszla w stan spoczynku, rotacja na stanowisku dyrektora muzeum byla znaczna. Funkcje te pelnili kolejno: Jan Golab, Barbara Rosiek, Wojciech Blasiak, Krystyna Grajny, a od 1999 roku Anna Tuleja.
W samym tylko 2003 roku muzeum zywieckie odwiedzilo ponad 15 tysiecy osob. Zwiedzajacy mieli wowczas do dyspozycji dzialy: historyczny, etnograficzny, pamiatki cechowe, dzial przyrodniczy, chate goralska z polowy XIX wieku.
Dla badaczy dziejow regionu do dyspozycji stoi biblioteka naukowa, ktora w dziale ksiazek oferuje 9100 pozycji. Najstarsza ksiazka jest z roku 1720. Ale np. tylko tu, w Zywcu, mozna poczytac "Slownik geograficzny Krolestwa Polskiego i innych krajow slowianskich" z roku 1884, przedwojenne "Gronie", "Karte Groni" itp. W dziale archiwaliow jest 1564 pozycji: rekopisow, maszynopisow, czasopism, map, planow, protokolow itp. W dziale fotograficznym jest 1030 pozycji. Najstarsze zdjecie z roku 1880. Tu zaintrygowaly mnie wielkoformatowe teki Tadeusza Janicha, a w nich kronikarskie zapiski, dyplomy i doskonalej jakosci fotografie dotyczace dziejow zywieckiego "Sokola" i zalozonej przez niego druzyny skautow zywieckich.