BLIŻEJ NATURY - Ssaki drapieżne
Borsuk /Meles meles/ to kolejny przedstawiciel rodziny łasicowatych. Długość ciała 60-90 cm, a ogona 12-24 cm. Waga zmienna, latem 7-13 kg, jesienią dochodzi do 24 kg. Grzbiet srebrzystoszary, głowa czarno-biała, brzuch i nogi czarne. Przednie nogi uzbrojone w silne pazury. Występuje w środkowej Eurazji w lasach liściastych i mieszanych, zaroślach, ogrodach i parkach. Jest aktywny o zmierzchu i nocą. Żyje samotnie, porusza się stałymi szlakami na łowiska i do miejsca oddawania kału. Kopie rozległe nory, a komorę mieszkalną (barłóg) zakłada 5-10 m od wejścia na głębokości ponad 3 m. Dla każdego przychówku kopie nowy barłóg.
Żywi się wszelkimi drobnymi zwierzętami, owadami, owocami i jagodami. Zimą zapada w drzemkę, żyjąc kosztem znacznej, nagromadzonej jesienią, podściółki tłuszczowej. Okres godowy następuje od lutego do października. Młode najczęściej rodzą się w czerwcu i w lipcu, po 60-dniowej ciąży.
U borsuka, jak i u innych łasicowatych, występuje spoczynek zarodka. Samica rodzi 2-3 ślepych i głuchych młodych, pokrytych białawym włosem i karmi je ok. 3 miesięcy. Oczy otwierają po 30 dniach. Włosie borsuka używane jest do wyrobu pędzli.
Inna nazwa borsuka to "jaźwiec".
J. Pszczółka
