|
Nad Sołą i Koszarawą - nr 22 (149) - rok VII - 15 Listopad 2004 |
|
|poprzedni artykuł| | |spis treści| | archiwum| | strona główna| | następny artykuł| |
|
|
Copyright © Nad Sołą i Koszarawą. Wszystkie prawa zastrzeżone. |
WYDRA /Lutra lutra/ - to kolejny po łasicy, kunach
i gronostaju gatunek ssaka drapieżnego. Długość ciała wydry dochodzi do 90 cm, a ogona do 50 cm. Jej waga to 5-10 kg. Samce znacznie większe od samic. Futro ma lśniąco brązowe, na podgardlu jaśniejsze od białawego. Jej głowa jest płaska, uszy małe, wąsy długie. Odznacza się długim ogonem, grubym u nasady. Palce nóg tylnych spięte, przystosowane do pływania.
Występuje we wszystkich typach wód śródlądowych z gęsto porośniętymi i stromymi nadbrzeżami Europy
i Azji, a nawet północnej Afryki. Jednak jej byt, zwłaszcza w uprzemysłowionej części Europy, stał się zagrożony z powodu regulacji i zanieczyszczenia rzek. Aktywna w dzień i w nocy, żyje samotnie, znakomicie pływa i nurkuje. Żywi się rybami, ptactwem wodnym i żabami. Poluje nawet w odległości 30 km od nory, którą wykopuje w skarpie. Wejście do nory prowadzi przez podwodny korytarz. Łatwa do wytropienia, gdyż porusza się stałymi ścieżkami, ociężale i niezgrabnie. Za to w wodzie jest szybkim i zwinnym pływakiem. Na swe ofiary czatuje na brzegu, małe zjada we wodzie, duże na lądzie.
Okres godowy wydry to wczesna wiosna. Ciąża trwa 62 dni, u niektórych zapłodnionych w późniejszym okresie, trwa do 9 miesięcy, przedłużona spoczynkiem zarodka. Samica rodzi 2-3 młode, ślepe przez 5 tygodni. Po 10 tygodniach zaczynają pływać, a następnej wiosny opuszczają rodzinę.
Wydry łatwo się oswajają i bywały tresowane na pomocnice rybaków do łowienia
i aportowania ryb. Zwyczaj ten przetrwał jeszcze na terenie Chin. Jej nie nasiąkające wodą futro było dawniej wykorzystywane do produkcji zimowych płaszczy. Obecnie, jako jedno z najbardziej zagrożonych wyginięciem zwierząt Europy, jest objęta całkowitą ochroną.