|
Nad Sołą i Koszarawą - nr 21 (148) - rok VII - 1 Listopad 2004 |
|
|poprzedni artykuł| | |spis treści| | archiwum| | strona główna| | następny artykuł| |
|
|
Copyright © Nad Sołą i Koszarawą. Wszystkie prawa zastrzeżone. |
GRONOSTAJ /Mustela erminea/ należy do rodziny łasicowatych i często bywa mylony z łasicą. Długość ciała ok. 18-32 cm, długość ogona 9-14 cm. Waga 150-300 g. Samica mniejsza i lżejsza od samca. Jest smukły i zmienia umaszczenie. Latem cynamonowo-brązowy z żółtawo-białym brzuchem, a zimą czysto biały, jedynie czubek ogona ma zawsze czarny. Występuje w północnej i środkowej Europie, w Polsce bardzo rzadki. Aktywny w dzień i w nocy, bywa wszędzie, chętnie w pobliżu wody, unika zalesień. Żywi się małymi ssakami i ptakami. Okres godowy to miesiące luty i marzec. Młode rodzą się w czerwcu i lipcu, /po 56 dniach/. Niekiedy okres godowy przypada na czerwiec i lipiec, a wówczas ciąża trwa 9-10 miesięcy z zahamowaniem rozwoju zarodka. Rodzi 4-8 ślepych i nagich młodych, które stają się samodzielne w czwartym miesiącu. Samiec uczestniczy w wychowywaniu potomstwa.
Futro gronostaja jest bardzo gęste. Na 1cm2 przypada ok. 20 000 włosów. Nic więc dziwnego, że królowie i książęta nosili dawniej płaszcze z jego śnieżnobiałych zimowych futer. Naszywano na nie jako szczególną ozdobę czarne czubki ogonów. Chroniony.