BLIŻEJ NATURY - Ssaki drapieżne cd..
Kolejnym ssakiem drapieżnym, żyjącym jak łasica w otoczeniu człowieka, jest kuna domowa, nazywana też kamionką. Ona też poluje na myszy i szczury, zarówno we wsiach, jak i w miastach, czyniąc tym człowiekowi przysługę. Lecz potrafi też wyrządzić poważne szkody w kurnikach i gołębnikach. Kierowana wrodzonym instynktem drapieżcy, urządza w zamkniętych pomieszczeniach prawdziwą rzeź wszystkim żyjącym, które nie potrafią się wymknąć i dopiero wtedy zaczyna jeść. Na wolności zabitą zdobycz ciągnie do swojej nory kryjówki, by tam zaspokoić swój głód. Prze-jawia też zainteresowanie gumowymi uszczelkami
i przewodami hamulcowymi, przegryzając je, gdy jeszcze są ciepłe od jazdy. W lasach występuje bliźniaczka kuny domowej - kuna leśna, nazywana inaczej tumakiem.
KUNA DOMOWA /Martes foina/ należy do rodziny łasicowatych. Długość ciała 43-55 cm, ogon 22-30 cm, waga 1200-2000 g. Kolor sierści brązowy, a na podgardlu i piersi biały, tworzący rozwidloną ku dołowi plamę. Występuje w południowej i środkowej Europie i Azji. Przebywa na obrzeżach lasów, w terenach kamienistych, a także w domostwach wiejskich i miejskich. Prowadzi nocny tryb życia. Poza drobnymi ssakami pożywia się też owocami i jagodami. Okres godowy przypada na lipiec i sierpień. Lecz samice nie zapłodnione latem są gotowe do pokrycia w lutym lub marcu. Poród następuje po dwóch miesiącach, a u pokrytych latem po 8-9 miesiącach /ciąża ze spoczynkiem/. Samica rodzi 3-7 młodych, ślepych przez 5 tygodni, które stają się samodzielne późnym latem.
KUNA LEŚNA /Martes martes/ również z rodziny łasicowatych, niewiele różni się od kuny domowej, tylko nieco mniejsza, z jasnożółtym podgardlem i bardziej puszystym ogonem. Przebywa w zwartych terenach leśnych. Zamieszkuje dziuple drzew, gniazda wiewiórek i dużych ptaków. Wspaniale wspina się i skacze po drzewach, dorównując wiewiórkom. Rozmnaża się podobnie jak kuna domowa. Samce w obu przypadkach nie zajmują się młodymi. CHRONIONE.
Józef Pszczółka