Wycieczka do sejmu
Przed końcem roku szkolnego odbyły się dwie wycieczki
do Warszawy - uczestnikami pierwszej była młodzież ze szkół powiatu
żywieckiego, laureaci konkursów związanych z Unią Europejską, uczestnikami
drugiej - studenci Beskidzkiej Wyższej Szkoły Turystyki. Obie wycieczki
odbyły się pod patronatem posła Edwarda Płonki.
Po przyjeździe do Warszawy, pod Sejm, mieszczący się przy ul. Wiejskiej
po odebraniu przez opiekunów specjalnych przepustek, młodzież mogła
wejść na teren parlamentu.
W Sali Wszechnicy Sejmowej powitał "gości" poseł Edward
Płonka, który opowiedział o pracy parlamentarzysty, o trybie ustawodawczym,
a następnie przedstawił grupie przewodnika, który zawodowo oprowadza
po gmachu parlamentu wycieczki, a jego wiedza o historii Sejmu i Senatu
jest pasjonująca.
Tradycje polskiego parlamentu sięgają czasów średniowiecza - pierwotnie
była to Rada Królewska. złożona z dostojników świeckich i duchownych.
Od połowy XV wieku (od 1493 roku, w Piotrkowie) osobno obradowali
przedstawiciele szlachty i miast czyli Izba Niższa. Odtąd Parlament
Polski stał się dwuizbowy: Senat pod przewodnictwem Króla i Izba Poselska.
Parlament początkowo nie miał własnej siedziby - obradował zwykle
w Piotrkowie z racji centralnego położenia tego miasta w państwie.
Później posiedzenia odbywały się w salach zamku królewskiego na Wawelu
i w 
Warszawie, do dziś nazywanych senatorskimi i poselskimi. Dopiero
w Odrodzonej Polsce, Sejm Rzeczypospolitej otrzymał własną siedzibę,
a później wybudowano specjalne gmachy. W roku 1918 rozpoczęła się
adaptacja dla potrzeb parlamentu budynku Instytutu Alexandryjsko-Maryjskiego
Wychowania Panien (dawna żeńska szkoła średnia) przy ulicy Wiejskiej.
W gmachu głównym umieszczono na parterze na lewo - kluby polityczne,
pokoje marszałka, wicemarszałka i sekretarzy, na prawo - obszerne
kuluary i czytelnie, a za nimi jadalnie. Na pierwszym piętrze, w pokojach
położonych w amfiladzie po prawej obradowały komisje, po lewej - ulokowano
kancelarie. Prezydium umieszczono w głębi na podwyższeniu, oddzielonym
od miejsc poselskich kanałem dla stenografów - nad tą częścią sali
widniał napis -SALUS REIPUBLICAE: SUPREMA LEX - Dobro Rzeczypospolitej
Najwyższym Prawem. Na galerie jednorazowo wpuszczano 200 osób z kartami
wstępu oraz specjalnie wydzielono 70 stanowisk dla prasy. Dnia 10
lutego 1919 roku w tej sali zebrał się na pierwszym posiedzeniu Sejm
II Rzeczypospolitej.
Budynek ten - zburzony podczas II wojny światowej - był świadkiem
wielu ważnych wydarzeń z historii Polski: uchwalenie Małej Konstytucji
z 1919 roku, Konstytucji Marcowej z 1921 roku. Tu w 1926 roku wybrano
Marszałka Józefa Piłsudskiego prezydentem RP (odmówił), po nim zaś
Ignacego Mościckiego. Po 1925 roku dobudowano amfiteatralną salę posiedzeń
i zbudowano czteropiętrowy Hotel Poselski (dziś budynek administracyjny).
W 1935 roku dawną jadalnię w gmachu poszkolnym przekazano Senatowi
RP, który liczył 111 członków (posłów było 444).
Wojna zniszczyła część dawnych zabudowań sejmowych, ale od 1946 roku
ruszyła odbudowa według nowych projektów zatwierdzonych przez Ministerstwo
Odbudowy i będących do dziś dnia miejscem życia politycznego Polski.
Uczestnicy wycieczek zwiedzili również Salę Kolumnową - dziś - im.
Kazimierza Płużaka, gdzie aktualnie obraduje Komisja Śledcza, salę
posiedzeń Senatu, hall główny ze stałą ekspozycją wszystkich do tych
czasów używanych lasek marszałkowskich, oraz z galerii dla gości zobaczyli
na własne oczy obrady Sejmu RP.
S.J.
