Henryk Majewski
Urodził się 26 lipca 1947 roku w Korbielowie. Rodzice jego
prowadzili niewielkie gospodarstwo rolne.
Ojciec - Jan, był znanym na terenie Korbielowa działaczem kultury,
członkiem zespołu teatralnego i współzałożycielem kapeli przy miejscowej
OSP.
W 1939 r. zmobilizowany do 5 Plutonu Straży Granicznej w Korbielowie,
przeszedł szlak bojowy, aż po Łuck. Tam wzięty do niewoli sowieckiej,
przebywał w łagrach na Syberii, skąd trafił do Armii Andersa. Z Armią
tą walczył na froncie zachodnim, m.in. pod Monte Cassino. W 1946 r.
wrócił do kraju, pracował jako robotnik, udzielając się także w życiu
społecznym wsi / zob. Słownik Biograficzny Żywiecczyzny Tom III/.
Matka - Anna z domu Łysień, pod nieobecność ojca, sama prowadziła
gospodarstwo rolne i wychowywała starszą siostrę Henryka - Annę.
H. Majewski, po ukończeniu szkoły podstawowej w 1961 r. podjął naukę
w Liceum Pedagogicznym w Żywcu, które ukończył, zdając maturę w 1966
r. W tym też roku podjął pracę w 8- klasowej Szkole Podstawowej w
Sopotni Małej. W latach 1969- 1970 odbywał zasadniczą służbę wojskową,
a po jej zakończeniu przeniesiony został do pracy w Szkole Podstawowej
w Krzyżówkach.
Pracując w Krzyżówkach - w 1973 r. ożenił się z Anną Makuch. Mają
czwórkę dzieci, z których dwoje kontynuuje tradycje nauczycielskie,
zapoczątkowane przez protoplastę rodu Majewskich - Józefa Majewskiego.
Ten światły gajowy, pracujący w lasach arcyksięcia Habsburga w II
połowie XIX w., jako pierwszy, zaczął nauczać, niepiśmiennych ludzi
w Korbielowie /zob. Słownik Biograficzny Żywiecczyzny Tom I/.
W 1974 r. przeniesiony został do Szkoły Podstawowej Nr. 1, a w dwa
lata później otrzymał nominację na dyrektora Szkoły Podstawowej w
Korbielowie. Ucząc ukończył równocześnie studia nauczycielskie z fizyki.
H. Majewski wyrósł w rodzinie o bogatych tradycjach społecznych i
kulturowych. Rodzina ta w życiu codziennym nawiązywała do swojej bogatej
historii, kultywowała tradycje i obrzędowość ludową, a ważniejszym
wydarzeniom w jej życiu nieodłącznie towarzyszył śpiew i muzyka. Stąd
Henryk już w szkole podstawowej przejawiał zainteresowanie działalnością
społeczną. Należał do harcerstwa i występował w zespole regionalnym"Pilsko"
w Korbielowie prowadzonym przez nieżyjącą już Weronikę Łańską.
Uczęszczając do liceum, wspólnie z rówieśnikami reaktywowali działalność
koła Związku Młodzieży Wiejskiej w swojej wsi, w którym kontynuowali
ludowe tradycje.
Program dydaktyczny w liceum pedagogicznym również sprzyjał rozwojowi
osobowości młodego człowieka, a wpływ takich - rozmiłowanych w folklorze
indywidualności, jak nauczyciel muzyki - prof. Józef Mikś, czy Tadeusz
Trębacz - kierownik referatu kultury PPRN w Żywcu, miał ogromny wpływ
na poszerzenie jego zainteresowań regionalizmem.
Już w czasie swojej pierwszej pracy w Sopotni Małej kierował pracami
zespołu regionalnego "Romanka", który istnieje po dzień
dzisiejszy, a w czasie jego działalności odnotował wiele sukcesów.
W szkole w Sopotni Małej prowadził także drużynę harcerską uzyskując
stopień instruktora. Po powrocie z wojska i podjęciu pracy w Krzyżówkach,
za namową kierownictwa szkoły założył zespół dziecięcy "Hajduki"
. W występach tego zespołu brało udział ponad 20 uczniów, tj. prawie
50% stanu osobowego tej niewielkiej szkółki.
Mieszkając, na stałe w Korbielowie wstąpił do OSP, Kółka Rolniczego,
zajął się także prowadzeniem świetlicy wiejskiej, przy której powstało
kółko szachowe, fotograficzne, a później zespół regionalny "Turnie",
skupiający zarówno młodzież, jak i osoby starsze.
Zespół ten istniał zaledwie dwa lata i po likwidacji świetlicy uległ
rozwiązaniu.
Kiedy w 1975 r. oddana została do użytku remiza strażacka w Korbielowie,
staraniem H. Majewskiego otwarto w niej Klub Książki i Pracy, a przy
nim powstał nowy, młodzieżowy zespół regionalny "Dziewięciornik".
Kiedy jednak H. Majewski został dyrektorem szkoły w Korbielowie i
na pracę z zespołem zabrakło mu czasu, zaprzestał on swojej działalności.
Nadal jednak istniał i działał zespół "Hajduki", który wraz
z nim z Krzyżówek, przez Jeleśnię zawędrował do Korbielowa.
Jako dyrektor szkoły, dzięki dobrej współpracy z gronem pedagogicznym
i rodzicami, doprowadził do znacznego rozwoju zajęć pozalekcyjnych,
głównie w kółkach sportowych, a w tym w narciarstwie alpejskim. Szkoła
mając utalentowaną młodzież, doskonałe warunki śniegowe, wystarała
się o własny sprzęt, wyciągi zaczepowe i w zawodach sportowych zaczęła
odnosić sukcesy. Tacy młodzi sportowcy jak: Tadeusz Makuch, Andrzej
Krzesak, czy Leszek Kalisz, coraz lepiej wypadali w startach, także
w skali kraju. Jednak brak środków finansowych, czy oparcia w liczącym
się klubie nie pozwoliły im na pełny rozwój, ich niewątpliwych talentów.
Także w czasie kiedy kierował szkołą, zrodziła się koncepcja jej modernizacji.
Do rozpoczęcia modernizacji doprowadził z końcem lat 80- tych, ale
została ona ukończona dopiero w 1994 r. Henryk w 1992 r. z uwagi na
stan zdrowia zrezygnował ze stanowiska dyrektora, pracując jeszcze,
jako nauczyciel do 1998 roku.
Za swoją, prawie 40 - letnią pracę zawodową i działalność społeczną
otrzymał wiele nagród, wyróżnień i odznaczeń. Posiada m. in. odznakę
Za Zasługi dla Województwa Bielskiego, odznaczenie Zasłużony Działacz
Kultury, Brązowy, Srebrny i Złoty Medal za Zasługi dla Pożarnictwa
i Medal Za Zasługi w Ochronie Pogranicza.
Od 1998 roku przebywa na emeryturze, ale nadal udziela się społecznie.
Jest sekretarzem OSP w Korbielowie, opiekuje się zespołem "Hajduki"
i kiedy zespół ten występuje myśli sobie, że przez jego ponad trzydziestoletnią
historię przewinęło się ponad 250 dzieci z Krzyżówek, Jeleśni, Krzyżowej
i Korbielowa. Że dzieci te, wraz z zespołem zwiedziły prawie całą
Polskę, że występowały także w Niemczech i we Włoszech.
Kiedy tak myśli, wówczas dochodzi do wniosku, że chyba godnie kontynuuje
rodzinne tradycje i nie zmarnował, na próżno, swojego życia.
Źródła: Wywiad z H. Majewskim; dokumenty osobiste w posiadaniu w/w;
Słownik Biograficzny Żywiecczyzny Tom I i III; Ruch Młodowiejski na
Żywiecczyźnie w latach 1912- 1972 - praca zbiorowa pod red. J. Janika
i A. Urbańca.
Bronisław Grzegorzek
