Życiorysy na żywiecczyźnie pisane - Biegun Zofia
Urodziła
się 1 marca 1939 r. w Łysinie w rodzinie robotniczo - chłopskiej,
jako córka Michała i Marii z d. Mieszczak. Jej ojciec pracował jako
drwal w lasach państwowych i wspólnie z żoną prowadzili niewielkie
2,5 ha gospodarstwo. Łysina, to wieś położona wśród lasów,
wysoko w górach. Być może, to przeurocze położenie wsi,
zadecydowało, że związała się z nią na zawsze. W Łysinie ukończyła
tylko 4 klasy szkoły podstawowej, gdyż ta niewielka wioska nie była
w stanie obsadzić młodzieżą pełnej 7 klasowej szkoły. Szkołę 7
klasową ukończyła w Okrajniku. Po ukończeniu szkoły - do 18 roku
życia pomagała rodzicom w prowadzeniu gospodarstwa.
W 1957 r., aby wesprzeć finansowo rodzinę, podjęła pracę w
Aleksandrowickich Zakładach Przemysłu Lnianego, w Bielsku - Białej,
jako prządka. Była to praca dwuzmianowa, a dojazd do niej był wyjątkowo
uciążliwy. Aby dotrzeć do pracy, na I zmianę, która zaczynała się
o szóstej rano, musiała wstawać o godzinie 3 rano, zejść przez
las na przystanek PKS do Łękawicy w Żywcu przesiąść się z PKS-u
na kolej, a po przyjeździe do Bielska - Białej, dojechać jeszcze do
Aleksandrowic fabrycznymi samochodami.
Niezbyt mile wspomina także powroty z drugiej zmiany. Z przystanku
PKS w Łekawicy, wracała - najczęściej samotnie - przez las, do
domu o 2400. Dojazdy do i z pracy zajmowały jej 6 godzin dziennie.
W aleksandrowickich zakładach przepracowała 4 lata. W 1961 r. wyszła
za mąż, za Franciszka Bieguna i zajęła się pracą we własnym 2,4
ha gospodarstwie rolnym oraz wychowaniem dzieci. Urodziła i wychowała
3 synów i 2 córki.
Jej mąż pracował w Lasach państwowych, a następnie w POM-ie w
Okrajniku i po pracy pomagał jej w prowadzeniu gospodarstwa.
W 1981 r. podjęła pracę w Szkole Podstawowej w Łysinie w
charakterze palacza i konserwatora. W tymże roku wybrana została
przewodniczącą Koła Gospodyń Wiejskich w Łysinie i funkcję tę
sprawuje po dzień dzisiejszy. Funkcję przewodniczącej KGW przez 10
lat łączyła także z innymi. Była prezesem Kółka Rolniczego, członkiem
Gminnej Spółdzielni "SCh" w Gilowicach, członkiem Spółdzielni
Mleczarskiej w Żywcu, Rady Sołeckiej i Kółka charytatywnego przy
parafii w Łękawicy. Udzielała się także społecznie w komitecie
rodzicielskim przy miejscowej szkole podstawowej. Ta jej wszechstronna
działalność społeczna wynikała stąd, że Łysina jest wsią
oddaloną, tak od gminy, jak i innych ośrodków, toteż załatwianie
wielu spraw, a także prowadzenie gospodarstwa rolnego wymaga czasu,
samozaparcia i większego wysiłku, niż gdzie indziej. Z. Biegun
pragnęła swoją działalnością przyczynić się do wprowadzenia
postępu w rolnictwie, gospodarstwach domowych oraz wprowadzenia zmian
w życiu wsi na lepsze. Wspólnie z członkiniami KGW uczestniczyła w
szkoleniach rolniczych, na temat uprawy i nawożenia pól, hodowli i
chowu zwierząt, racjonalnego żywienia rodziny i innych, a zdobytą
wiedzę wprowadzała w życie. Osobiście sprowadzała dla mieszkańców
wsi kurczęta, gęsi, indyki, paszę, nowe odmiany ziemniaków i zbóż,
a także, mało znane gatunki warzyw, kwiatów, krzewów jagodowych i
ozdobnych. Organizowała kursy kroju i szycia, pieczenia, gotowania,
na których uczono także umiejętności nakrywania stołu,
podejmowania gości itp. Kobiety uczyły się komponowania wieńców
dożynkowych i organizacji różnego rodzaju imprez.
Aby jeszcze bardziej unowocześnić wieś, mobilizowała kobiety do
uczestniczenia w różnego rodzaju konkursach. Członkinie KGW
uczestniczyły m.in. w takich konkursach jak:
* "Nasz ogród i estetyka zagrody"
* "Każda chata tonie w kwiatach"
* "Ogródki kwiatowe i balkonowe"
* "Piękna wieś dziełem jej mieszkańców"
W konkursie pod hasłem: "Warzywa mało znane" KGW w Łysinie
w 1987 r. zdobyło pierwsze miejsce w województwie, zaś w konkursach
wieńców dożynkowych na szczeblu powiatowym zdobywały w poszczególnych
latach od 1 do 3 miejsca.
KGW w Łysinie posiada sprzęt kuchenny i meble, które są udostępniane
całej społeczności wsi. Koszty związane z zakupem i eksploatacją
tego sprzętu, pokrywane są ze składek członkowskich i nielicznych
dotacji. Z inicjatywy Z. Biegun wieś zrealizowała wiele czynów społecznych.
M.in. wybudowano drogę przez wieś z Okrajnika do Łysiny, pracowano
przy budowie remizy OSP i sklepu, a przy szkole podstawowej
zorganizowano plac gier i zabaw dla dzieci. Dzięki niej bujnie
rozwija się życie kulturalne wsi. Organizowane są takie imprezy,
jak: Dzień Dziecka, Dzień Babci, Dzień Nauczyciela, czy Wieczór
Wigilijny. Szczególnie cenioną imprezą jest Dzień Seniora
organizowany corocznie w okresie Świąt Bożego Narodzenia, dla
mieszkańców wsi, którzy ukończyli 70 rok życia. Impreza ta, w której
biorą udział także zaproszeni goście, połączona jest z drobnymi
upominkami, życzeniami i dzieleniem się opłatkiem.
Członkinie KGW organizują również wycieczki turystyczno -
krajoznawcze. Zwiedziły już Łańcut, Kalwarię Pacławską, Licheń,
Przemyśl, Leżajsk i wiele innych miejscowości. Na podkreślenie zasługuje
także zorganizowanie I Rajdu Gminnego Kół Gospodyń Wiejskich w Łysinie
w 1986 r.
Z. Biegun na co dzień współpracuje z Radą Gminy w Łękawicy,
przedstawiając tam problemy i potrzeby wsi. Bierze także udział w różnego
rodzaju uroczystościach. W 1994 roku była starościną dożynek
gminnych, wspólnie ze starostą - Władysławem Sewerą.
Jej osiągnięcia odnotowane są w kronice wsi, którą prowadzi KGW.
W kronice tej zamieszczona jest także historia wsi - jej autorstwa,
dokumentowana zdjęciami wielu zabytków, takich jak: liczne
kapliczki, najstarszy dom we wsi, zabytkowa maszyna z kamieniołomu,
skrawki płótna i nici prababek. Znajdują się w niej również
dowody wpłaty na Pomnik Szpital - Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi
oraz Sanatorium dziecięce w Rabce. Dzięki ofiarnej i bezinteresownej
pracy Z. Biegun, wychodzącej naprzeciw ludzkich spraw i problemów życie
w Łysinie staje się lżejsze, ciekawsze i bogatsze. Ona sama zaś może
mieć satysfakcję z dokonań oraz z wielu dyplomów, nagród i
odznaczeń, jakie otrzymała za swoją działalność. Otrzymała
odznaczenia resortowe: Za zasługi dla Kółek Rolniczych" i
"Zasłużony Pracownik Rolnictwa", regionalne: Za zasługi
dla województwa bielskiego, Zasłużony dla Gminy Łękawica oraz
medal Za zasługi dla obronności kraju.
Źródła; Dane z USC-UG Łękawica; kronika wsi; własnoręczny życiorys,
wywiad środowiskowy autorki.
Władysława Zawada
