Nad Sołą i Koszarawą - nr 6 (109) - rok  VI - 15 Marzec  2003

  |poprzedni  artykuł|   |spis treści|   |archiwum|   |strona główna|   |następny artykuł|


 

Z dziejów pióra

 Już w starożytnym Egipcie i Rzymie, stosowano rurki ze zbiorniczkiem na atrament, lecz były one bardzo niedoskonałe. Pierwsze wzmianki o użyciu pióra zanotowano w 624 roku. Użył go encyklopedysta i nauczyciel nauk Kościoła - Izydor z Sewilli (Isidoros Hispalensis). On to uważany jest za pierwszego, który opisał pióro i atrament. Pierwsze swoje dzieło "Originum s. Entymologiarum Libri XX" napisał przy użyciu wyśmienitego atramentu adinastum, otrzymanego z soku żołędzi dębu galijskiego. Pióro do pisania wywodzące się z romańskiego kręgu kulturowego, wykonane było z metalu, natomiast starsze egipskie, wykonano z ptasich piór, o odpowiednio zaostrzonych końcach. Przyjęło się ono jako narzędzie do pisania obok często używanych rylcy, którymi od dawna pisano na tabliczkach woskowych. Rok 1780 - lipski mechanik Scheller, wynalazł wieczne pióro ze zbiornikiem na atrament, było jeszcze niedopracowane i nie spełniało wymagań w nim pokładanych. W tym samym roku firma Harrison z Birmingham w Anglii, opracowała pierwsze pióro ze stali. Jednakże sztancowane pióra ze stali, miały jeszcze tendencje do robienia kleksów i drapania. O tym jak trudno było wyprodukować dobre metalowe pióro, niech świadczy fakt że wcześniej inni wynalazcy w Niemczech i Anglii, bezskutecznie próbowali zastąpić gęsie pióro do pisania, mosiądzem lub stalą. Próby podejmowali tacy wynalazcy jak: Andreas Ludwig z Dolnej Bawarii, Johann Neudorfer z Norymbergii w 1579r., Johann Janssen z Akwizgranu czy Johann Heinrich Buerger z Królewca w 1748r. Dopiero w roku 1803, angielskiemu fabrykantowi Wise, udało się wyprodukować dobrą nadającą się do użytku stalówkę. W roku 1843, Emil Drescher, po raz pierwszy opisał pióro wieczne, które według jego relacji miało być już znane w XVIII wieku. Rok 1856 - August Leonhardi z Drezna, wynalazł tzw. atrament alizarynowy, powodując tym przewrót w produkcji atramentu i jakości samego pisania.
Lata przełomu
W roku 1884, amerykański agent ubezpieczeniowy Lewis Edson Waterman, uzyskuje patent na wieczne pióro. Pierwsze próby z piórem Watermana były niezbyt szczęśliwe dla jego wynalazcy. Wiąże się z tym historia, kiedy Waterman podał swoje pierwsze pióro klientowi, by ten podpisał umowę ubezpieczeniową, niestety z pióra popłynął atrament, zalał druk, a zniechęcony klient podpisał umowę w innej agencji. Ten fakt skłonił jego brata do skonstruowania pióra "regular", w którym atrament spływał równomiernie do stalówki, przez bardzo mały kanalik, jak w naczyniu włoskowatym. Zapas atramentu znajdujący się wewnątrz drewnianego trzonka uzupełniany był na początku za pomocą pipety. Później Waterman wprowadza do nabierania atramentu cylinderek z tłoczkiem ssącym. Założona później fabryka piór Watermana, dała początek "boomowi" w tym przemyśle. Równie legendarnym producentem piór jest Parker - firma ta zasłynęła z wielu oryginalnych i doskonałych rozwiązań, z solidności i ...nowatorskich form reklamy swoich wyrobów. Z innych firm trzeba wyróżnić Pelikana (zasłynął też z atramentu i tuszu) Edacoto i Eversharp, lecz solidnych firm było znacznie więcej, głównie opierały się na wcześniej wdrożonych patentach. Powstają pióra złote, o pięknych trzonkach z kości, masy perłowej, niepodzielnie wkracza chemia, modne są zestawy z dwoma piórami lub z gustownym ołówkiem, zadziwiają pomysłowe etui czy wymyślne piórniki na biurko z marmuru, skóry, szlachetnego drewna. Waterman i Parker przeszły do historii jako pióra legendarne, piórami tych firm piszą możni tego świata. Pomimo wynalezienia długopisu kulkowego w 1938 roku, wynalazcami byli Węgrzy - bracia Ladislaus i Georg Biro i pojawienia się innych nowoczesnych "pisaków", pióro zawsze będzie synonimem klasy, elity i tradycji.

Tekst: Edward Poskier, foto: z archiwum autora

do góry


Copyright © Nad Sołą i Koszarawą. Wszystkie prawa zastrzeżone.