Nad Sołą i Koszarawą - nr 6 (109) - rok  VI - 15 Marzec  2003

  |poprzedni  artykuł|   |spis treści|   |archiwum|   |strona główna|   |następny artykuł|


 

Fundacja Polsko-Niemieckie Pojednanie w Żywcu

18 lutego w gmachu MOKiS-u odbyło się spotkanie z osobami zainteresowanymi odszkodowaniami za pracę przymusową dla III Rzeszy. Inicjatorem spotkania był poseł Edward Płonka, który razem z pracownikami swojego biura pomaga ludziom zainteresowanym tym tematem udostępniając swój biurowy telefon, fax, komputer, internet oraz wielokrotnie interweniował w każdej sprawie. Na spotkanie przyjechały z Warszawy, z Fundacji Polsko-Niemieckie Pojednanie: Magda Cieszkowska i Agnieszka Rosiak, aby wyjaśnić wszelkie wątpliwości i odpowiedzieć na wszystkie pytania. Fundacja ściśle współpracuje z posłem E.Płonką, do tej pory ponad 300 osób otrzymało odszkodowania po interwencji naszego posła. Ze specjalnego funduszu w Niemczech, który współpracuje z 72 krajami, gdzie żyją byli przymusowi robotnicy i ofiary nazizmu, po otrzymaniu z tzw. partnerskiej organizacji wniosków następuje wypłata pieniędzy po ówczesnym sprawdzeniu i sklasyfikowaniu poszkodowanego. Kategorie osób uprawnionych (od stawki maksymalnej 15.000 marek do minimalnej 2.000 marek): więźniowie obozów koncentracyjnych i gett - 15.000 marek, ciężkie więzienia, obozy pracy, obozy karne - 11.000 marek, Pollenlager Śląsk, obozy lekkie, ofiary prześladowań rasowych (Romowie, Żydzi) - 5.000 marek,więźniowie i aresztowani, dzieci do lat 16 w obozach przejściowych - 5.000 marek, robotnicy deportowani - 4.400 marek, robotnicy rolni i do gospodarstw domowych - 2.200 marek, dzieci zatrudnione w przemyśle ciężkim - 2.000 marek oraz dzieci w obozach, natomiast ludzie zatrudnieni przymusowo w miejscu zamieszkania w rolnictwie i przemyśle lekkim - 1000 złotych z funduszu Fundacji polskiej. Z Fundacji niemieckiej wypłaty mają charakter osobisty i dotyczą tylko ludzi żyjących lub spadkobierców osób, które zmarły po 16 lutego 1999 roku (do dziś).
Fundacja Polsko-Niemieckie Pojednanie w Warszawie przy ul. Kruczej walczyła o objęcie odszkodowaniami również: robotników rolnych, dzieci w obozach przejściowych, dzieci do lat 16-tu zatrudnionych w miejscu zamieszkania w przemyśle lekkim i ciężkim, przekraczając granice administracyjne. Dla tych wszystkich, którzy nie zostali objęci odszkodowaniem niemieckim, Fundacja w Warszawie każdemu poszkodowanemu wypłaci symboliczną kwotę 1000 zł z własnych funduszy. Dzieci deportowane z rodzicami do lat 12-tu po udowodnieniu, że chociaż jedno z rodziców było na robotach przymusowych również może liczyć na odszkodowanie. Do tej pory około 420.000 osób otrzymało odszkodowanie, pozostało jeszcze około 60.000 do rozliczenia w dwóch ratach, z tym, że pierwszą wypłaci Fundacja do końca marca br. Termin zgłaszania się osób po odszkodowania minął w dniu 31 grudnia 2001 roku, ale wystarczyło przesłać tylko list, to kwalifikowało do wejścia na listę poszkodowanych - było to nieformalne zachowanie terminu. Fundacja wysyła tylko 3 listy do każdej osoby - może to być odmowa, przesłanie oryginalnych formularzy lub prośby o dosłanie kopii odpowiednich dokumentów i wreszcie informacja o uznaniu roszczeń z wysokością kwoty, którą można natychmiast podjąć w dowolnym miejscu i dowolnym banku na terenie Polski. Jeśli poszkodowany złożył wniosek w innej organizacji współpracującej z Fundacją w wyznaczonym terminie (do 31.12.2001) - to Fundacja w Warszawie uznaje ten fakt i przyjmuje wnioski. Kolory formularzy odpowiadają stopniowi (kategoria i rodzaj) pracy przymusowej, natomiast formularz koloru białego dotyczy odszkodowań z Funduszu austriackiego, termin składania tego wniosku mija 27 września 2003 r. Jak odszukać brakujące dokumenty lub świadków: wystarczy jak świadkowie będą mogli udokumentować, że w tym samym czasie byli w tym samym miejscu, akt zameldowania oraz oświadczenie, że gospodarstwo było pod zarządem niemieckim. Dokumentów można szukać w: urzędzie gminy, wydziale ksiąg wieczystych, sądu powiatowego, wydziale geodezji, wpisach do ksiąg parafialnych, ale trzeba zawsze wpisać podstawę wydania. Można również szukać w urzędzie gdzie wydają dowody osobiste - aby uzyskać zaraz po wojnie dowód trzeba było wypełnić dokumenty osobowe.
Wyczerpujące informacje można uzyskać w biurze posła Edwarda Płonki mieszczącym się przy ul. Kościuszki 41 na I piętrze.

Sylwia Jasicka

do góry


Copyright © Nad Sołą i Koszarawą. Wszystkie prawa zastrzeżone.